Berlin, 01.05.2010

Sekcja Polska IAAPA, Stowarzyszenie Przeciwko Przemocy Psychiatrycznej

Informacja prasowa dla PAP

„16. Marsz Pamięci i Oporu – T4” w Berlinie

02.05.2010 o godz. 16.00 pod pomnikiem ofiar „Akcji T4” w Berlinie spotykają się aktywiści, zorganizowani wokół stowarzyszeń, sprzeciwiających się od dziesiątek lat przymusowi psychiatrycznemu oraz ich goście, aby uczcić minutą ciszy i przemarszem przez centrum Berlina pamięć ofiar masowego mordu systemowego, wyrządzonego na „pacjentach” psychiatrii w latach 1939-49. Irren-Offensive, niemieckie stowarzyszenie osób doświadczonych psychiatrią, nazywa te coroczne spotkania "Marszem Pamięci i Oporu" (Remembrance and Resistance day).

Przemarsz rozpocznie się, jak co roku, spod tablicy pamiątkowej ofiar „Akcji T4” (z Tiergartenstr. 4 /pod filharmonią/) i zakończy się tym razem pod „Pomnikiem żołnierza Polskiego” w dzielnicy Friedrichshain. W ten sposób z jednej strony chce uczcić się pamięć ofiar wymordowanych przez faszystowskich lekarzy w polskiej psychiatrii, a z drugiej: świętować powstanie Sekcji Polskiej IAAPA, Międzynarodowego Stowarzyszenia Przeciwko Przemocy Psychiatrycznej (International Association Against Psychiatric Assault).

W latach 1939-41 właśnie z Tiergartenstrasse 4 organizowano i koordynowano „Akcją T4”, a kontynuacja morderstw w psychiatrii miała miejsce do roku 1949 (tzw. „diety śmierci”). Psychiatra i psychoterapeuta Heinz Faulstich w swojej pracy badawczej „Hungersterben in der Psychiatrie 1914-1949" (śmierć głodowa w psychiatrii...) udowodnił, iż ci sami lekarze, którzy pod przykrywką nauki mordowali w czasie wojny, doprowadzili pomiędzy 1945 i 1949 rokiem do zagłodzenia ponad 20 tys. ludzi, odizolowanych w psychiatrykach.

„Wstydem jest, że nawet dzisiejsi niemieccy funkcjonariusze państwowi nie uważają za stosowne, aby zrezygnować z nazistowskiego eufenizmu „eutanazja”, kiedy nazywają to medyczne masowe morderstwo i rozpatrują je jedynie w przedziale 1939-1945” – protestują organizatorzy demonstracji. „W rzeczywistości nie miało to nic wspólnego z ‘dobrą śmiercią / na życzenie’, a było akcją systemowego, masowego mordu i tak musi być nazywane. (Porównaj: „8 Postulatów” IAAPA).

Data marszu, 2 maj, ma również upamiętnić ogłoszenie „Wyroku Trybunału Foucaulta” z 1995 roku, który ogłoszono w Berlinie.

Na tablicy pamiątkowej przed pomnikiem poległych ofiar „Akcji T4”, którą umieszczono w sąsiedztwie Berlińskiej Filharmonii, czytamy: "W tym miejscu, na ulicy Tiergartenstrasse 4, zorganizowano największe nazistowskie morderstwo masowe, nazwane według tego adresu ‚Akcja T4'. Od 1939 do 1945 roku zabito prawie 200 000 bezbronnych ludzi. Ich życie zostało określone, jako ‘niewarte życia’, a ich wymordowanie ‘eutanazją’. Umarli oni w komorach gazowych w Grafeneck, Brandenburg, Hartheim, Pirna, Bernburg i Hadamar: umarli z rąk plutonów egzekucyjnych, na skutek zaplanowanego zagładzania i trucizny. Sprawcami byli naukowcy, lekarze, sanitariusze, pracownicy sądownictwa, policji oraz administracji d/s zdrowia i pracy. Ofiary były ludźmi załamanymi, buntownikami lub potrzebującymi pomocy. Pochodziły z klinik psychiatrycznych, ze szpitali dziecięcych, domów starców i opieki społecznej, z lecznic i obozów. Liczba ofiar jest wielka, niewielka natomiast liczba skazanych sprawców".