Stowarzyszenie jest międzynarodową organizacją praw człowieka, działającą w zakresie przymusu psychiatrycznego, a jego celem jest zniesienie środków przemocy psychiatrycznej w ogóle oraz propagowanie podstawowych praw do samostanowienia, wolności i godności człowieka. Wspieraj naszą działalność >>

_________________________________

Wazna informacja dla Polaków
mieszkajacych w Niemczech

Karlsruhe, 17.07.2012 __Niemiecki Sąd Najwyższy („Bundesgerichtshof” - BGH) orzekł w dwóch wyrokach XII ZB 99/12 oraz XII ZB 130/12  „przymusowe leczenie psychiatryczne” osób ubezwłasnowolnionych (unter „Betreuung”) za nielegalne! Obowiązujace ustawy po prostu nie mogą być powodem do przymusowego podawania substancji powodujących uszczerbki na zdrowiu, co juz 2-krotnie orzekł federalny Trybunal Konstytucyjny w wyrokach 2 BvR 882/09 z dn. 23.3.2011 oraz 2 BvR 633/11 z dn. 12.10.2011. Wyrok Sądu Najwyższego jest wiążący dla wszystkich sądów niższych instancji.

Polacy mieszkający w Niemczech, a mający problemy z przymusem psychiatrycznym w tym kraju mogą to zakazać na drodze prawnej, co w przypadku kontynuacji „przymusowego leczenia” może otworzyć drogę do cywilnego oskarżenia o odszkodowanie. Bliższych informacji na ten temat w języku polskim udziela nasze Antypsychiatryczne Centrum Doradztwa pod numerem tel.: +49 15 234 112 007 (tel. kom.). Więcej informacji w jęz. niem., jak również przykłady pozwów sądowych na stronie internetowej "die-BPE" - Federalnej Grupy Roboczej Doświadczonych Psychiatrią z siedzibą w Domu Demokracji i Praw Człowieka w Berlinie.

_________________________________

Dlaczego należy zakazać przymus psychiatryczny?

Najlepszą odpowiedzią na to pytanie jest werdykt Trybunału im. M. Foucault, który wygłoszono w Berlinie w maju 1998 roku. Organizatorem Trybunaöu byli: Freie Universität Berlin, Irren-Offensive e.V., Volksbühne - Projektbüro Foucault Tribunal, Werner-Fuß-Zentrum w Domu Demokracji i Praw Czöowieka, Greifswalder Str. 4, 10405 Berlin, Tel.: +49 30 2911 001.

Werdykt Trybunału im. M. Foucault

Uzgodniliśmy, że psychiatria, która korzysta i nie zamierza zaprzestać używania systemu siły i przymusu, jest winna zbrodni przeciwko człowieczeństwu, niszczeniu ludzkiej godności, wolności i życia. Wszyscy, którzy noszą prawne piętno „psychiczne chorych”, pozbawiani są naturalnych ludzkich i cywilnych praw człowieka.

Kontynuując – psychiatria nie może pretendować do miana sztuki leczenia, gdyż pogwałca przysięgę Hipokratesa i zmusza pacjentów do zażywania szkodliwych leków, powodujących na skalę światową masową epidemię zaburzeń, znaną pod nazwą „tardiva dyskinesa”, jak również stosując inne metody interwencji, które my określamy jako tortury, np.: odosobnienie, terapie lekową, związywanie, elektroszoki i wszystkie inne zabiegi chirurgii psychiatrycznej i leczenia ambulatoryjnego, wykonywane bez zgody pacjenta.

Powyższe praktyki i ideologia pozwoliły psychiatrom, w czasie ery narodowego socjalizmu III Rzeszy na stworzenie ekstremalnego systemu mordu pacjentów pod pretekstem leczenia.

Psychiatria nie potwierdza historycznej prawdy o sobie, nie tylko nie przyznając się do posiadanej władzy, dopuszczenia się gwałtu i przemocy w imieniu ówczesnego aparatu, lecz również dziś gra rolę wysokoopłacanego renomowanego organu kontroli społecznej i socjalnej, rodzaju policji, międzynarodowego przymusu, osądzającego zasady i obyczaje, piętnującego politycznie i społecznie różnice między ludźmi.

Dlatego my, Jury, uznajemy psychiatrię winną stosowania kombinacji siły z nieobliczalnością, dla systemu totalitarnego.

Żądamy zniesienia prawnych środków przymusu, w stosunku do „psychicznie chorych”, jako pierwszego kroku psychiatrii w kierunku społeczeństwa, a kończąc, na całkowitej rekompensacie szkód, jakich się dopuściła.

Tym samym muszą się znaleźć państwowe fundusze pieniężne na alternatywne do psychiatrii, godne i humanitarne rozwiązania.

Uzasadnienie werdyktu

Obrona mówi o terapeutycznej konieczności psychiatrycznego przymusu, aż do przemocy fizycznej, zaznacza jednak, że w dobrej psychiatrii stosowany przymus ogranicza się do minimum.

Przymus jest najwyraźniej nie terapeutyczny, ale zależy od „rodzaju” psychiatrii. Osądzamy każdą formę psychiatrycznego przymusu, jako pogwałcenie praw człowieka.

Prawo dla psychicznie chorych stosuje przymus psychiatryczny przy samozagrożeniu i zagrożeniu otoczenia. W praktyce posuwa się to jeszcze dalej. Chodzi tu o możliwość zagrożenia, w przypadku, kiedy nie doszło jeszcze do konkretnych czynów, a już stosuję się profilaktyczne uwięzienie.

Obrona uważa że psychicznie chore osoby, które przez ograniczenie możliwości oceny własnych przeżyć i ograniczenie aktywności, zwolnione są od odpowiedzialności wobec społeczeństwa powodu niezdolności do samooceny i samopomocy.

Uważamy to wyobrażenie o chorobach psychicznych za nieodpowiednie. Instytucja psychiatryczna nie może z tego powodu udzielić żadnej pomocy. Uważamy, że każda interwencja lekarska i leczenie powinny być dopuszczalne tylko za zgodą pacjenta.

Wyjątkowo niebezpieczne jest również to, że sędziowie są stronniczy i zgadzają się bez zastrzeżeń z diagnozami lekarzy. Ludzie, którzy przeżyli psychiatrię, mają prawo do odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu.

Berlin 2.5.1998
_________________________________

Wysoki Komisarz ONZ ds. Praw Człowieka
zaakceptował nasze żądanie...

  ...wysunięte w pkt. 2. (B)-h naszego statutu w kwestii zniesienia rezolucji ONZ 46/119 z dnia 17 grudnia 1991 r. w sprawie sposobu traktowania pacjentów psychiatrycznych. W raporcie do Zgromadzenia Ogólnego ONZ „w celu zwiększenia świadomości i zrozumienia Konwencji Praw Człowieka Osób Niepełnosprawnych" Wysoki Komisarz zdecydowanie ustala, że:

  • the insanity defens (tzw. obrona przed szaleństwem) "musi zostać zniesiona" (patrz artykuł 47 poniżej)
  • i że "Konwencja radykalnie odbiega" od rezolucji ONZ ... dotyczącej leczenia "pacjentów psychiatrycznych" (patrz Artykuł 48 poniżej);
  • wszystkie ustawy dotyczące zdrowia psychicznego, używane jako pretekst, jak "prawdopodobieństwo stwarzania zagrożenia dla siebie lub innych", „muszą zostać zniesione" (patrz Artykuł 49 poniżej).

„47. Wymaga w dziedzinie prawa karnego uznania zdolności prawnej osób niepełnosprawnych i zniesienia obrony opierającej się na negacji odpowiedzialności karnej ze względu na istnienie niezdolności psychicznej lub intelektualnej.41 Zamiast niezdolności powinna być stosowana doktryna neutralna, oparta na subiektywnych elementach przestępstwa poszczególnych pozwanych. Proceduralne zatrzymanie, odbywające się w trakcie postępowania przygotowawczego i dochodzeniowego może odbyć się zgodnie z artykułem 13. Konwencji, którego normy wykonawcze muszą być przejęte. 5. Prawo do wolności i bezpieczeństwa swej osoby.

48. Szczególnym wyzwaniem w kontekście wspierania i ochrony prawa do wolności i bezpieczeństwa osób niepełnosprawnych jest ustawodawstwo i praktyki związane z opieką zdrowotną, a dokładniej do instytucjonalizacji bez swobodnej i świadomej zgody osoby zainteresowanej (często określane jako instytucjonalizacja wbrew woli lub obligatoryjna). Przed wejściem w życie Konwencji istnienie niepełnosprawności psychicznej dawało legalne podstawy prawne do pozbawienia wolności w ramach międzynarodowych praw człowieka.42 Konwencja radykalnie odbiega więc od zakazu pozbawienia wolności na podstawie istnienia jakiejkolwiek niepełnosprawności, w tym psychicznej i umysłowej, i jest dyskryminująca. Artykuł 14 ustęp 1 (b) Konwencji jednoznacznie stwierdza, że "istnienie niepełnosprawności w żadnym wypadku nie uzasadnia pozbawienia wolności". W trakcie przygotowania projektu Konwencji odrzucono jako dyskryminujące wnioski, ograniczające zakaz zatrzymania do sprawy "wyłącznie" poprzez określenie niepełnosprawności.43 W wyniku tego bezprawne przetrzymywanie obejmuje sytuacje, w których pozbawienie wolności natępuje w połączeniu z niepełnosprawnością psychiczną lub intelektualną i innymi elementami z tym związanymi, takimi jak niebezpieczeństwo lub opieka i leczenie. Ponieważ środki te są częściowo uzasadnione niepełnosprawnością, mają one zostać uznane za dyskryminujące i naruszające zakaz pozbawiania wolności ze względu na niepełnosprawność, a także prawo do wolności na równi z innymi, określone w art 14.

49. Legislacja upoważniająca instytucjonalizację osób niepełnosprawnych ze względu na ich niepełnosprawność, bez ich dobrowolnej i jasno wyrażonej zgody, musi zostać zniesiona. Musi ona zawierać uchylenie postanowienia, upoważniającego instytucjonalizację osób niepełnosprawnych do opieki nad nimi i leczenia bez ich zgody, jak również przepisów upoważniających do prewencyjnych zatrzymań osób niepełnosprawnych z powodów takich, jak prawdopodobieństwo stwarzania zagrożenia dla siebie lub innych we wszystkich przypadkach, w których ze względu na opiekę, leczenie i bezpieczeństwo publiczne są one związane z ustawodawstwem o pozornej lub rozpoznanej chorobie psychicznej...


41 Często nazywane "obroną przed szaleństwem".
42 Zob. odniesienie do zasad ochrony osób niepełnosprawnych umysłowo oraz poprawki do Mental Health Care, A/RES/46/119 (toska o zdrowie psychiczne), dostępny w jęz. ang. pod adresem: http://www.un.org/documents/ga/res/46 / a46r119.htm.
43 W trakcie trzeciego posiedzenia Doraźnej Komisji (Comprehensive and Integral International Convention) w sprawie ochrony i promowania praw i godności osób niepełnosprawnych, wnioskek o dodanie słowa „wyłącznie” został wykonany, więc art.  10 projektu ustęp 1 (b), należy przeczytać: "wszelkie pozbawienie wolności musi być zgodne z prawem i w żadnym wypadku nie opiera się wyłącznie na niepełnosprawności”.

Raport Wysokiego Komisarza w językach:

polski  (aut.)/ angielski / francuski / rosyjski / hiszpański / chiński / arabski

_________________________________

List Otwarty IAAPA Sekcja Polska do CPT

14 lutego 2011 roku wystosowaliśmy List Otwarty do CPT, Europejskiego Komitetu do Spraw Zapobiegania Torturom oraz Nieludzkiemu lub Poniżającemu Traktowaniu albo Karaniu. "W związku z niepokojącą sytuacją osób, będacych ofiarami  psychiatrii na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, wnosimy o przeprowadzenie kontroli w formie natychmiastowych interwencji CPT w tym sektorze."
Pełna treść listu w językach:      
polski>>   /   deutsch>>   /   english>>

____________________________________ 

Niemieckie organizacje przeciwko przymusowi psychiatrycznemu protestowały:

CPT planuje nowe wizyty,
tuszujące tortury psychiatryczne

Jak się dowiedzieliśmy, na tegorocznej agendzie Europejskiego Komitetu do Spraw Zapobiegania Torturom oraz Nieludzkiemu lub Poniżającemu Traktowaniu albo Karaniu (CPT), wpisane są m.in. ponowne „wizyty” w niemieckiej psychiatrii. Od 1 stycznia 2009 roku, czyli po ratyfikowaniu przez Niemcy Konwencji Praw Człowieka Osób Niepełnosprawnych ONZ, wszystkie środki przymusu psychiatrycznego stały się w ten sposób przestępstwem, jeżeli stosowane są wbrew woli zainteresowanego.

Pełna treść rezulucji TUTAJ  >>

_______________________________________

Psychiatria - przerażające fakty

Pomimo jasnej krytyki Najwyższego Komisariatu Praw Człowieka ONZ wciąż trwają praktyki przymusu psychiatrycznego, czyli „leczenia” bez zgody zainteresowanych.
Czytaj więcej>> 

___________________________________

W naszej bibliotece

Publikacje, filmy, porady... Korzystamy m.in. z biblioteki strony www.schizofrenicy.info, na której gromadzone są materiały demaskujące psychiatryczne oszustwa. Zapraszamy!
Czytaj więcej>>